posted on 03 Sep 2010 18:50 by nezumikun in IDOL
บล็อกก็มี... แล้วบล็อกฟิกล่ะ?
คือก่อนหน้านี้คิดตลบไปมาอยู่นานเหมือนกัน คือไม่ชอบทำอะไรหลายๆ อันเนื่องจากเป็นคนขี้ลืม และเป็นคนบ้าอะไรเป็นพักๆ อันนี้ก็ไม่รู้ว่าจะอดทนทำได้นานหรือเปล่า แต่เอาเป็นว่าไปอ่านฟิกที่นี่ก็แล้วกัน
เหตุผลอื่นใด บอกไว้ในนั้นหมดแล้วล่ะ ((คิดว่านะ))
มันเล่นยากนิดหน่อยสำหรับคนไม่เคย ก็ลองดู ความจริงเนซึมิมีอีกยูสของ LJ ที่มักจะใช้อยู่บ่อยๆ ก็เคยโพสอยู่บ้างแต่ก็ลบไปหมดละ ลูกเล่นอะไรก็ตาม ยังทำไม่เป็น...ทั้งที่เล่น LJ มาหลายปีแล้ว 555+ ขี้เกียจอ่ะ มันใช้ยากด้วย ของเอ็กซ์ทีนใช้ง่ายกว่า 555+ แต่ไม่ทำบล็อกฟิกของเอ็กซ์ทีน เพราะไม่อยากโดนเก็บ กรุณาชมหนังหน้าดำๆ ของหนู ระดับนี้... ติดเรทแน่นอนค่ะ 555+
แล้วเจอกันจ้ะ
posted on 29 Jun 2010 20:10 by nezumikun in others
Well my life is worth
nothing to some
While to others I am number one.
And it can be so
hard to know
When to try, when to give up and go
Now this feeling is reeling
me in
I can feel it like it was my skin
In my head I repeat a new
rule
Pain is easy, pleasure is cruel
* I tell you only the
strongest will survive
These days you've got to kill yourself just to
stay alive
Well there's only one life
and you know
It won't take you where you want to go
Yesterday was a
walk in the park
But tomorrow is a step in the dark
And my life is worthing to
some
But to you I hope I am number one
In my head I repeat a new
rule
Pain is easy, pleasure is cruel
[Repeat *]
Everybody's talking like
they want to see the party begin
I'll be in the alley, get a taxi,
cos I'm staying in
Only the strongest will
survive
I'm strong enough to get you through
Are you strong enough
to help me to
Only the strongest will survive
วันนี้ไม่ใช้เพลงของอาราชิแหละ แม้ว่าจะมี 1 เพลงในใจ
เปลี่ยนบรรยากาศ
มอบเพลงนี้ให้ใครสักคนที่ยังคงอยู่เคียงข้างกัน
ฉันรู้นะว่าแกแปลไม่ออก แต่ไม่เป็นไร แกไม่ต้องรู้เรื่องก็ได้ ฉันรู้ของฉันก็พอ
เป็นความสัมพันธ์ที่ใครก็แทนที่ไม่ได้
และไม่ว่าคนอื่นจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่มีวันทำลายความสำคัญที่เรามีต่อกัน
รักแกเสมอ...
รู้ไหม... ทุกครั้งที่คิดว่าทำไมฉันถึงได้ทำให้แกต้องอดทนมากมายขนาดนี้...
ฉันร้องไห้
ขอโทษ และ ขอบคุณ
posted on 27 Jun 2010 14:21 by nezumikun in TALK
อีดิทไปมาหลายรอบ...
ในที่สุดก็ตัดสินใจลบข้อความอรรถาธิบายทั้งหมดนั้นทิ้งไป และเชื่อมั่นในคำพูดของใครคนหนึ่งที่บอกว่า
"คนอื่นไม่เข้าใจก็ช่างมัน ยังไงก็มีน้องๆ ที่เข้าใจอยู่"
แค่นั้นก็พอ *3*
..............................
ฉันกับใครหลายๆ คนที่นั่น ในบ้านหลังนั้นก็ยังเหมือนเดิม คุยกัน มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน
ฉันขอโทษสำหรับใครบางคนที่มารู้ทีหลังทั้งที่ฉันควรจะบอกเป็นคนแรก
แต่บางอย่างมันก็พูดยาก
ฉันเข้าใจว่าคนกลางมันเข้าข้างใครไม่ได้
ครั้งนี้ฉันเลือกวิธีแก้ปัญหาที่ต่างไปจากเดิม ทุกครั้งฉันเลือกการพุ่งเข้าชน
ฉันคิดว่ามันดีที่สุดเสมอ ในความคิดฉัน ((เป็นพวกชอบทำลายล้าง *3*))
แต่เพราะวันนี้ สถานที่มันไม่เอื้ออำนวย ที่นั่นฉันยังมีคนที่รัก และรู้สึกดีๆ ต่อกัน ความที่รักที่ฉันมีต่อ
ใครบางคนที่นั่น และความรักของคนๆ นั้นที่มีต่อฉันไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ บางอย่างมีเพียง
เราเท่านั้นที่เข้าใจ ...ฉันจึงเลือกที่จะถอยออกมา
และเพราะคำพูดของใครคนหนึ่งที่ฉันเคารพเชื่อฟัง ใครคนนั้นคงเบื่อหน่ายและหมดความอดทนกับ
หลายๆ สิ่งที่ฉันมักจะบอกเล่าให้ฟังไม่เคยขาด เขาถึงได้ให้คำแนะนำกับฉันว่า เลิกซะเถอะ ออกมา
จากที่นั่นซะเถอะ
ฉันก็ไม่ได้คิดจะจากไปตลอดกาล แต่คิดว่าคงอยู่ห่างๆ สักพัก
อะไรที่ยังคั่งค้าง ฉันจะจัดการให้เสร็จเรียบร้อย ฉันยังไม่ตาย ยังอยู่ ยังเหมือนเดิม
เจอกันก็คุยกันได้
ฉันคิดนะว่า บ่อยครั้งคนที่พูดน้อยจะแลดูฉลาดกว่าคนที่พูดมาก แต่ไม่รู้ทำไม ทั้งที่ฉันยอมเป็นคนโง่
ด้วยการพูดมากแล้ว คนบางคนถึงยังไม่อยากเป็นคนฉลาดขึ้นมาบ้าง
วันนี้เลือกเพลงนี้...
Dear my friend
ของอาราชิ อีกแล้ว
หยิบคอน 2004 มาดูแล้วก็ อืม ไม่ได้ฟังเพลงนี้นานแล้วนะ และมีหลายๆ ท่อนในเพลงนี้ตรงกับความ
รู้สึก
"เวลาที่มองไม่เห็นทางออก ทางที่ฉันจะค้นหาก็คือท้องฟ้าสีฟ้า"
"การก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอาจไม่ได้ประโยชน์อะไร แต่มีการเปลี่ยนแปลง"
"น้ำตาแห่งความอัดอั้นจะเปลี่ยนเป็นสายรุ้ง วันหนึ่งฝนจะหยุดไป"
...จบดื้อๆ...
edit @ 27 Jun 2010 15:32:01 by nezumi...หนูน้อยพรรคมาร
